ochtendlijke dwalingen (1)

door johan_velter

Wanneer het donker nog niet verdreven is en de dag nog niet haar volle glorie toont, het moment, 10 minuten slechts, als de lucht nog vol van vocht is, de kou van de nacht je voeten herinnert aan de dood, de roep van de vogels nog schuchter is. Ochtendlijke dwalingen van de nachtelijke nachtmerrie en het weten van wat komen gaat. Nog is de nacht niet voorbij en al is de dag met zijn wreedheid daar. Een luciditeit veroveren, een helderheid plaatsen tegen de chaos, een verweer, een wereldlijk zijn bouwen.

Advertenties