j’en ai marre des parvenus

door johan_velter

Het kantoor van meester Marc Uyttendaele (de man – het cliché: ongeschoren, een overbodige sjaal rond de nek, blauw kostuum, bobo : de eenvormigheid van het bedrog) is verontwaardigd: een vzw hoeft geen verantwoording aan de politiek af te leggen, een vzw wordt beschermd en een vzw heeft eigen doeleinden, wat de politiek nu wil doen, de vzw Samusocial (een vzw die de daklozen in Brussel moet helpen, ondersteunen en uit de miserie helpen – die laatste doelstelling verzin ik zelf: de daklozen zijn immers nodig, net zoals de katholieken ongeneeslijk zieken en Down-patiënten nodig hebben om vergenoegd te kunnen beseffen hoe uitverkoren ze door hun god wel zijn) ter verantwoording roepen is ongehoord en illegaal. We zullen ons verweren. Het nieuwe socialisme: niet het volk is verontwaardigd en emotioneel, maar het establishment is het slachtoffer, het vormsocialisme.

Het is omgekeerd: het systeem is gebaseerd op vzw’s en aanverwanten juist om de democratische controle te kunnen uitschakelen. Het oprichten van vzw’s door politici, het verzelfstandigen van publieke instellingen, het afsplitsen van basistaken, het innen van duistere gelden, hebben de bedoeling om illegale daden te stellen, is zélf al een illegale daad; als politici en consulenten geen illegale daden te stellen zouden hebben, zouden ze ook geen behoefte hebben aan maskerorganisaties. Men richt nevenorganisaties op om zich aan publieke controle te onttrekken.

Door een ontslag te eisen, te vragen, voor te stellen, in te dienen geeft men de indruk een daad te stellen. Niet het ontslag van ene persoon maakt een corruptief systeem proper, het systeem moet aangepakt worden, het is hun systeem dat in stand gehouden wordt door de maffiapraktijken waar de clan belangrijker is dan de individuele leden – die zich wel mogen verrijken en zich belangrijk mogen voelen, maar wel ondergeschikt blijven aan het hoger belang van de partij.

Yvan Mayeur, de burgemeester van Brussel die de kas van Samusocial lichter maakte voor zichzelf en de zijnen, is slechts de ledenpop van de partij.

Het herinnert er ons ook weer aan dat het systeem van de sociale woningen nog steeds in stand gehouden wordt: het is het establishment dat voor zichzelf zorgt en de sociale woningen inpalmt. Is het dan te verwonderen dat het juist de ex-socialisten zijn die voor meer sociale woningen pleiten maar dat onder hun bewind het minst sociale woningen gebouwd worden? En dat de sociale woningen niet toegewezen worden aan die mensen die het nodig hebben, is evident: er zijn zelfs te weinig sociale woningen om de vriendinnen, de neven, de nichten, de dochters, de zonen, de kleindochters, de kleinzonen, de toekomstige vriendinnen, de potentiële vriendjes allemaal te huisvesten. Men doet nochtans zijn best.

Om de corruptie op te heffen vinden de verantwoordelijken van Samusocial het nu normaal dat de vzw wordt overgenomen door de politiek: nadat de verrijking tot stand is gekomen en de grondtaken niet zijn uitgevoerd, mag de maatschappij de boel opruimen. Enige gelijkenis met de bankencrisis is eerder toevallig dan gewild.

Het is een even cynische gedachte te weten dat Laurette Onkelinx de vzw-wetgeving gewijzigd heeft.

In een interview met De Tijd (29 april 2017) liet ze opschrijven: ‘We gaan de harten opnieuw veroveren’. Dat de ex-socialistische partijen er voor het volk zijn, is een al te dwaze gedachte. Het volk is er voor de ex-socialistische bonzen. De werkende mens, de werkloze en nu ook de dakloze, ja, zo verovert men de maatschappij. Nee, Bertolt Brecht, men zal het volk niet afschaffen, het moet gevoed worden om zelf gevoed te worden. Het klootjesvolk moet het klootjesvolk blijven en als het i opstand komt, volgt het slechts de demogogen van het populisme.

Dat Crombez, als voorzitter van de Vlaamse ex-socialistische partij, er nu aan denkt om de band met de Brusselse PS te verbreken, hoe cynisch moet men zijn alleen maar te weten en te handelen als de schandalen van zelfverrijking en diefstal in de pers komen en men niet in staat is om het misbruik te voorkomen en indien wel gebeurd, zelf af te handelen? Het toont alleen maar het cynisme van de machthebbers, hun vervreemding, hun immoraliteit.

Nu links niet meer bestaat, wat moet de weldenkende mens dan doen?

Hoe noemt men dat? Een powerkoppel, Laurette Onkelinx en Marc Uyttendaele, het duivelskoppel dat de politiek in België bepaalt en richting geeft. Onkelinx heeft de PS en dus Wallonië en Brussel in haar macht, bepaalt de SP.A ; Uyttendaele is professor aan de ULB, advocaat voor de staat en de partij – hoeveel geld zou daar dagelijks (dat soort denkt niet in maandelijkse eenheden) binnenvloeien, publiek geld overigens, geen privé-inkomsten. Moet dit niet verantwoord worden of wordt ook dit als populisme afgedaan? Nochtans is dit verdienmodel een beslissing van politieke functionarissen geweest en dus mag maatschappelijke opdracht die eraan ten grondslag ligt, verantwoord worden.

Het beangstigende is dat Macron denkt dat hij de incarnatie van Frankrijk is, dat Frankrijk hém en niet een ander nodig heeft, dat hij zichzelf serieus neemt.

In datzelfde interview in De Tijd liet Onkelinx weten dat de huidige regering ‘de diamantairs zelfs een groot cadeau gegeven [heeft]’. Iedereen weet dat als Onkelinx en de ex-socialisten het woord ‘diamantair’ uitspreken ze ‘de Joden’ bedoelen. Verhullend taalgebruik. Niet zo verhullend taalgebruik. Het wordt nog duidelijker als we weten dat de PS-wapenfabriek van Herstal aan Saoedi-Arabië levert: de islamisten worden gesteund om de Joden uit de wereld te helpen. Ooit waren socialistische partijen pacifistische partijen, ooit vochten ze voor het doodgewone leven van doodgewone mensen, nu knuppelt men ze dood. Bootje varen, bootje varen. ‘Bootje ga je varen, varen over zee? / Mag ik dan misschien / Een keertje met je mee? / Varen over golven / Heel ver van huis / Als ik moe van ’t varen ben / Dan breng je mij weer thuis!’

Overigens steunen de Vlaamse bedrijven en partijen eveneens de islamistische zaak, men doet dit subtiel via technologie, Europa en andere omwegen. Net zoals de digitalen weten dat de hedendaagse consumptiemaatschappij de vernietiging van de Congolese bevolking nodig heeft.

Denkend aan de woorden van Laurette Onkelinx, dacht ik aan zinnen van Goce Smilevski, De zus van Freud, vertaald door Roel Schuyt (Anthos, 2010) waar hij beschrijft hoe de nazibeesten te werk gingen, hoe het begon.
‘Iedereen die niet zo dacht als de Führer en de moed had om daar openlijk voor uit te komen, was ineens spoorloos verdwenen. […] En zo zal het hier ook gaan, neem dat maar van mij aan.’
‘Honderden mensen hebben de afgelopen week zelfmoord gepleegd omdat ze er niet meer tegen konden. Een stelletje losgeslagen schorem […].’
‘Dat wisten we, en we wachtten tot wij aan de beurt waren.’
‘Totdat het kwaad voorbij is. Dan kunnen we naar huis.’
‘In de donkere wagon, waarin vroeger vee werd vervoerd en die nog naar beesten rook.’
‘De dood kwam naderbij, de dood stond voor me, en in het aangezicht van de dood sloot ik mijn ogen.’
‘[…] ze geloofden in een geruisloze assimilatie […].’
‘Ik zal vergeten dat ik werd geboren
Dat herhaalde ik terwijl ik wachtte op de dood Ik herhaalde dat de dood slechts vergetelheid is en ik herhaalde dat ik zal vergeten
Ik zal vergeten’

Nee, vergeten kunnen we niet. Vergeten zullen we niet.

Advertenties