aankondiging 24: ‘het relaas: een roman, een document’

door johan_velter

het relaas_24

24.
(Ondertussen: de uitgeverij)

Femke, Liesje en Joke zitten te wachten. Ze zijn lid van de communicatie-afdeling. Ze praten, ze kwebbelen, ze wiebelen. Communiceren en collaboreren, duidelijk is het niet. Wie bedriegen? Gerda komt binnen op haar rode pumps. Haar billen kortgerokt, haar boezem rimpelend bloot. De vriendelijkheid van het serpent. Meisjes willen Gerda worden. Gerda opent de vergadering. Jullie hebben huiswerk gekregen. En gemaakt, juichen de meisjes gezamenlijk. Laat horen, Liesje, jij begint. Wel euh, ik dacht, misschien kunnen we auteurslezingen organiseren, zo wat interactief, we kunnen een scherm en zo plaatsen en filmpjes draaien en dan zegt de auteur iets en dan gaan wij rond met wijn en koekjes en… Goed Liesje, zeer innovatief. En jij, Femke? Ho, ik heb megagedacht en gebrainstormd en bedisseld. Het boek dat uitkomt heeft een rare titel, Het relaas, is het nu een roman of een document. Ah ja, dat is niet duidelijk. Er staat relaas, er staat document, er staat roman. Maar zo kunnen we vragen of de lezers wel interesse hebben naar een relaas en samengevoegd met de titel van de uitgeverij komen we tot iets nieuws dat 1 en 1 niet drie maar vier is, ja, dat is raar, ik weet het ook dat we het anders geleerd zijn maar we zijn toch creatief genoeg om daar een evenement van  te maken en dan kunnen we dat beleven en hangen we dat wagonnetje aan een locomotief.  Mooi Femke, misschien kunnen we ook clowns vragen, nee, twee clowns, wat denk je? Joke, bij de les blijven hé, ik weet dat je liefdesverdriet hebt maar je hebt je status zelf veranderd dus na gedane zaak komt er geen keer. Heb je tussen je tranen een parel gevonden? (Joke hijgend) Wel, euh, euh, ik heb wat in de boeken zitten kijken en ook in het verleden ben ik gedoken en ik dacht misschien kunnen we badges maken en folders en ook banners en dat hangen we dan op over de straten en als er per straat 50 mensen passeren dan zijn dat 50 potentiële kopers van dat boek hé! Dat is echt wel veel. Ik heb zo eens gekeken in welke straten we dat allemaal zouden kunnen hangen, en ik reken niet op een doodlopende straat hé en ik ben moeten stoppen met tellen, want veel dat dat zijn en veel! Maar de return is grandioos groot en mensen gaan er veel over spreken en we gaan verkopen, veel verkopen, het zal zijn gelijk, ja gelijk, gelijk, ik kan er gelijk niet opkomen. Meisjes, zegt Gerda, ik zie dat jullie de problemen met dat boek begrijpen. Dat is goed, maar we zijn op de verkeerde weg beland. Dat boek is iets anders dan normaal. Het is ook de vraag of die auteur wel toonbaar is, ik heb daar rare verhalen over gehoord, ik begrijp hem misschien maar ja, wij zijn van  een andere branche en wij moeten het anders doen. De meisjes knikken heftig, de knoopjes van de blouses worden losgeknoopt, de voetjes in de laarzen geschoven, dan wat wiebelen en klaar voor de strijd. Liesje vraagt: Maar Gerda, is dat allemaal waar wat daar staat? Gerda: Het ziet er naar uit, ik heb zelfs horen zeggen dat hij niet alles weet, dat het nog veel erger is. Liesje: Maar dan is het wel megaerg hé. En omdat hij dat weet hebben ze hem willen vermoorden? Femke: Brrr, het lijkt wel een maffiafilm uit Italië te zijn. Dat is spannend! Misschien moeten we vragen dat de schrijver zijn baard laat groeien, maar hij moet hem wel wassen hé! Kunnen we misschien een parfummerk als sponsor zoeken? Meisjes! Luister, als we nu eens een aantal thema’s, motieven, lijnen uit dat boek zouden halen en daar creatief mee zouden omspringen, je kent dat hé. Creative city, creative busy, creative licky. Ah, zegt Femke, weet je wat mij intrigeert, het sartseutisme. Ik heb zo iemand gekend, echt een beest, misschien is het wel dezelfde, tijdens elke vergadering moest hij wegsluipen om met zijn hoofd in de piscines van de mannen te gaan hangen. (De anderen gezamenlijk EEEEh.) En dan kwam hij weer binnen met een rood hoofd en een geurtje, hij was echt verslaafd hé. En weet je wat hij kreeg voor zijn verjaardag? Twee flessen pis! (De anderen gezamenlijk HaHaHa.) Wel ja, laten we dat eens uitwerken, we gaan een strategie opbouwen, een parcours uittekenen, we leggen doelen en middelen vast, we zijn serieus en toch weer niet. Targets! roepen de meisjes gezamenlijk uit en gooien de armen in de lucht. Het okselhaar van Liesje is wel echt bruin en authentiek. Ja, lekker sartseuten, spelen met het niets en toch doen alsof we serieus zijn. Da’s gelijk het epibreren. Meisjes, we zullen planmatig werken. We zullen woorden zoeken, een beetje Engels, maar niet te Engels want we moeten het nog zelf begrijpen hé. Best een combinatie van Engels en Nederlands. Dan zullen we onszelf op de markt zetten. Door ons op te blazen. YesIS, roepen de meisjes verheugd uit, plots klinkt er geklik vanonder de tafel: de knieën worden tegen elkaar geslagen. En weet je wat, we zullen een speciale actie ondernemen. Het sartseutisme wil zeggen dat er niets is en dat men toch probeert zich interessant te maken, grootspraak, bluf. Piqueurisme, roept Liesje. Een valse paus, roept Femke. De smeerlap, mompelt Joke (ze denkt aan haar beertje dat nu op een jonger meisje zit te scharrelen). We gaan een actie lanceren, de kopers van de eerste 100 boeken zullen een geschenk krijgen. Ik stel voor een ballon. Met een belofte van eeuwigheid, zegt Liesje. Met gouden stippen, zegt Femke (Gerda denkt, juist, het goud van de pis die hij adoreert, de valsaard). En een strik errond, mompelt Joke (ze denkt aan haar eigen nekband). En we zullen ervoor zorgen dat elke ballon al doorgeprikt is: de sartseuterie kan zelfs de eigen lucht niet behouden! Maar, waarschuwt Liesje, dat zal veel werk geven. Met een grote return, juicht Femke. En ik zal het weer mogen doen, weet Joke. Joke, jij zult de ballonnen kopen, opblazen, doorprikken en met een strik versieren, schuift Gerda door. Joke knikt, gij zegt het. Maar welnee, zegt Gerda die een sartseutmoment krijgt, dat is het juist, we hebben het boek niet in de finesse begrepen. We zullen zeggen dat de eerste 100 kopers een geschenk zullen krijgen maar niemand zal een geschenk krijgen. Dat is het ware sartseutisme, het doet niets zelf en laat een ander werken, dat is de sartseutige manier, er is niemendal, nikske resultaat. Boven Liesje verschijnt een lamp. Maar we kunnen natuurlijk wel op Facebook een foto plaatsen van een winnares, ik bijvoorbeeld, die wél een geschenk krijgt. Ik zou graag een schone collier hebben voor de trouw van mijn ex-schoonzuster met haar nieuw lief. Boven Femke verschijnt een grotere lamp: En op Twitter en dan tweet ik naar Trump en Beyoncé en Lotje Vanmaele en zij zullen dat retweeten en dan zullen er veel, veel boeken verkocht worden. We gaan niet genoeg papier en letters hebben! Joke besluit: En ik zal weer het licht mogen uitdoen, zeker? Joke, schenk ons eens een kopje koffie in, besluit Gerda triomfantelijk. De sartseuterie gesartseut.

25.
‘Sol per sfogare il core’
– afgrijselijk en licht, helder en luister, kelder en zolder.

26.
Te zeggen:
‘Geklaard, getrokken, geschreven.’
‘Zedelijk verdorven, zoals alle Kopfmenschen.’
‘Een deprimerend tijdsdocument.’
‘We hadden Serry de opdracht moeten geven.’
‘Volgens mij is dit literatuur.’
‘De ‘Inleiding tot de sartseuterie’ is in haar horreur een sterk staaltje waarheid maar geen humor.’
‘Duister, onontwarbaar geraaskal.’

27.
De waarheid? Ondergronds.
Tegen het huichelen en de kwaadaardigheid: de volkse grollen.
Tegen het charcuterieboek van de leugen: de feiten.
De moraal? De laatste zin.

28.
Ni dieu, ni maître
Ni maçon, ni curé
Ni spic, ni span
Een samizdatuitgave.

29.
Een document met personages zonder naam, en toch herkenbaar.
Een roman zonder fantasie, en toch de feiten.

Advertenties