3 zondige gedachten

door johan_velter

zondige gedachten-het verraad van links

1. De aantrekkelijkheid van een oude partij als PVDA ligt in de radicaliteit, het simplisme, ook in het schuldgevoel van een generatie die ziet hoe slecht ze het gedaan heeft. Dat de maoïstische partij een conservatieve partij is, is te zien aan haar standpunten over consumptie en arbeid: het zogenaamde biefstukkensocialisme wordt verdergezet – terwijl een hedendaagse partij de concepten arbeid en vrije tijd zou moeten herdefiniëren. Er is géén visie op de nieuwe technologische wereld, er is géén visie op de rol van cultuur, intelligentie en wetenschap. Er is géén visie op een toekomstige maatschappij zonder de leugens van de stadsideologen. Er is geen visie op de bevrijding van de mens uit de kluisters van de winkels. Waar de vorige generatie een man op de maan zette, de Koude Oorlog in stand gehouden heeft; heeft de daaropvolgende de digitalisering in de wereld gebracht, de oorlogen geëxporteerd en een maatschappij gecreëerd die qua spektakelwaarde haar weerga niet kent. Ze heeft schulden gemaakt, ze heeft de staatsruif te eigen bate leeggeroofd (de subsidiëring komt welbewust de middenklasse ten goede), ze heeft de leugen als waarheid verkocht. Een generatie die enige jaren links geweest is maar dan verzeild geraakt is in de wereld van de reclame, de media, de ‘diensten’, de financiën, de overheid – en daarmee alle idealen overboord gezet heeft. Waar ze het geldkapitalisme moest bekampen, heeft ze gretig meegedaan met het ‘spelen op de beurs’ en als het spel verkeerd uitdraaide, moest de staat bijspringen. Nu is die generatie oud, nadert het pensioen en komt het schuldgevoel opspelen: wat hebben we met de waarheid van onze jeugdjaren gedaan? Wat hebben we onze kinderen aangedaan? De steden zijn onleefbaar, de lucht bevat slechts gif, de leugen van de recyclage is slechts een argument om nog meer te consumeren, de natuurbescherming is verworden tot een meisjessentiment, deze generatie heeft de mens vernederd tot hij nog slechts een klant was, een portemonnee die leeggeroofd moet worden, de cultuur en de wetenschap staan in dienst van het geld en de politiek, de politiek, ach – waar zijn de stakingen? waar de spandoeken, de slogans gebleven? Het spektakel gaat samen met de consumptie en het consumeren is de norm geworden, men kan even goed zeggen dat de verkrachting het nieuwe ideaal is. De gebalde vuist verbergt nauwelijks de geldbiljetten. Bij een glas zwaar paterbier is het genoeglijk de donkere man te spelen, te spelen met de gedachte ‘eigenlijk’ altijd goed geweest te zijn, ‘eigenlijk’ was men altijd links. Deze generatie heeft de cultuur, de natuur en de mens instrumenteel gemaakt, de waarde wordt uitgedrukt in geld en macht, de ethische mens wordt verdrongen. Het kritische analytische denken, de Wiener Kreis, de Frankfurter Schule, het russelliaans positivisme, alles vermalen tot grauwe as en het is deze generatie, schuldbewust, die de denkenden vervolgt. De heksenjacht van MacCarthy is geen kwalijk sprookje van lang geleden maar is vandaag en nu werkelijkheid gemaakt door de logebroeders, de logezusters, de bevrijdingstheologen, de pol-en-soccers, de buurthuiswerkers, de gewetensbezwaarden – van lang geleden. Het consumentisme is de ideologie die ze omarmd hebben, de uitzuiging van de aarde het reële gedrag. De trotskisten waren de voorhoede van de ‘linkse invasie’ in de kapitalistische bolwerken, het zijn de stadsideologen geworden, opgegaan in de stank van het kapitaal. Er is een schuldgevoel: al die jaren dan maar gestemd voor de SP.A – want we zijn toch links – of Groen – want we zijn toch onszelf – en nu blijkt dat men vooral gestemd heeft tégen de maatschappij. Niets werkt op menselijke maat, alles staat den dienste van het establishment, het geld regeert en de vrijheid is verzwonden. De efficiëntieleugen is de gerationaliseerde prietpraat om het woord commercialisering niet te moeten gebruiken – waarmee men tweemaal liegt: men liegt het rationele denken en men liegt het ascetisme. Er is geen tijd, er is geen cultuur, de zwendelaars hebben het voor het zeggen. Nu ziet deze generatie wat ‘een beetje drinkgeld’ betekent, dat detail is voor sommigen het toppunt, wat ze nog niet zien is de structuur die erachter steekt. Maar nu is het genoeg, we zijn links, echt links, nu stemmen we voor de maoïsten. Een andere Bende van Vier.
De decente mens zoekt zich een hol om te sterven.

2. Onze jongens in Mosoel konden er echt niets aan doen – het was voor iedereen slecht weer.

3. We horen het steeds weer: de politiek primeert, het is plots een allesdodend principe geworden. Het primaat van de politiek slaat alles en niets kan daar tegenin gebracht worden. Kan ? Nee, mag. Uit de mond van de nationalisten, socialisten, liberalen, groenen en gelen is het enigszins verdacht om dit te horen, althans voor de gewone mens. De politiek heeft zichzelf verbrand, week na week doet ze aan zelfbezinning en zal ze de uitwassen bol- en witwassen en toch: aan de primauteit van de politiek wordt niet geraakt. Anders geformuleerd: het establishment zegt het volk te moeten zwijgen, het hoofd te buigen voor de wil van de politiek, niet de wil van de politiek echter, wel die van de partijen, de bunkers, niet die van de partijen echter, wel die van het kapitaal, het geld, niet die van het kapitalisme echter, wel en vooral, de domheid, de incompetentie die nu aan de macht is en de incompetenten macht geeft.
De politiek staat voor hen gelijk aan de Gemeinschaft, het logge lichaam bezit de macht, dus de waarheid. De primauteit van de politiek wordt begrepen als ‘wij eerst’, het is een oproep om de ketters te vermoorden. Het is een oproep tot dictatuur: er is nog slechts de systeemwaarheid, dit is de waarheid van de macht, het geweer, de brute kracht, de massa. De vergissing is echter dat die politieci geen onderscheid maken tussen politiek enerzijds, hun politiek, en anderzijds grondwet, morele regels en goed bestuur. Politiek is verworden tot een belachelijk machtsspel dat slechts het kortetermijndenken viert, de afscherming van het eigen speelveld. De grondwet echter, vrijheid van mening, van spreken en van drukpers (niet alleen dus het abstracte maar ook de praktijk, de uitoefening van de vrijheid in het dagelijkse leven), die heeft de primauteit, niet het dagelijks gezemel van partijen die slechts voor hun overleven de macht naar zich toegetrokken hebben. Het individu moet zijn geweten volgen, Antigone. Anti-bourgeois. De wetten van het land verbieden nu het onverdoofd slachten, maar dit gaat in tegen de religieuze voorschriften. Deze mogen dwaas zijn, sommigen geloven erin, zoals sommigen ook in bloed en bodem geloven of in de toekomst. Er wordt gezegd dat de wetten van het land altijd voorgaan, dat ze het primaat bezitten. Voor een religieus is dit onzin: het geweten gaat voor op de wetten van het land, de voorschriften van de god zijn belangrijker dan een man of vrouw die na een verkiezing aan de kant geschoven kan worden. Toch is de hele kwestie redelijk onbegrijpelijk: gedood wordt het dier toch, gemarteld wordt de medemens toch, gedreven tot de sprong wordt de opgejaagde wel. Had men maar de nu al vergeten Jordy B. gevolgd. Onder het mom van integratie verenigen de reactionairen zich om de grondwet zelf af te schaffen, om de mensenrechten om te buigen naar een reactionair anti-humaan beleid. Zij, de weldenkende klasse, die de lucht verpest met barbecuegepeuzel, eet geen worsten van de dieren, maar van de supermarkt, net zoals de onderdelen van haar elektronica geen grondstoffen uit Afrika zijn maar gewoon aan een kamerplant hangen te bungelen. Het vlees is ontdaan van het leven en geabstraheerd – terwijl de wreedheid tot de natuur behoort. De laïciteit wordt met verkeerde vrienden opgezadeld. De verdedigers van de vrijheid worden opgeofferd op het altaar van het gouden kalf, het kiesvee, en de kern van het modernisme, de ontvoogding van het individu en het denken, gaat in gas op. De scheiding van kerk en staat is echter iets anders dan een wet over het onverdoofd slachten. Dit grondwetsartikel stelt dat de staat niet tussenkomt in religieuze aangelegenheden (wat ze in België wél doet) en dat de religie slechts een persoonlijke beleving kan zijn – wat in België niet aangemoedigd wordt. De godsdiensten worden in stand gehouden door de religieuze partijen, i.c. CD&V en die partijen die, met de godsdienst als bondgenoot, de vrije burger willen vernietigen. Die partijen die de 5de colonne geïnstalleerd hebben en voor wie iedereen kiesvee is. De retorische truc die de fanatici uithalen is om de neutraliteit als laïciteit te benoemen en van deze een ideologie te maken die staat naast het islamisme, integrisme en zwarte orthodoxie. Het zijn zij die van Verlichtingsfundamentalisme spreken. De balk en de splinter. Het is het verraad van links, het verraad van de intellectuelen.

En een extra. Met een gewichtige, trage stem sprak het meisje mij vermanend toe, nadien een oude vrouw: het is vandaag een speciale dag. De oude man bromde, jaja. Het was Slow Art Day. Mensen kijken, o barbaarse schande, niet langer dan 17 seconden (gemiddeld!) naar een kunstwerk! Prutsers! Gemiddeld deed ik er 9 seconden over en nog was het mij te veel.

Advertisements