de stugheid, de waarheid

door johan_velter

t.s. eliot estate

Bij de Avalon Pers van Jan Keijser heeft Bert Voeten tijdens zijn  leven een aantal dichtbundels laten verschijnen, een beperkt aantal gedichten, een beperkte oplage. En daarbij ook nog vertalingen. Zoals Cape Ann van T.S. Eliot. Een oplage van 150 exemplaren die diende om tijdens de jaarwisseling van 1990 naar 1991 aan vrienden en relaties van drukker en vertaler te schenken. O de goedgunstige vrijgevendheid van cultureel onderlegden. Het boekje werd gezet uit de Arrighi en de Centaur en zoals wel meer gedrukt op Zerkall, met een eenvoudige cahiersteek bij elkaar gehouden.

Het is een gedicht vol levenslust. De dichter staat buiten in de natuur. Hij hoort (hij verbeeldt) de vogels, een na een benoemt hij ze. De mussen, de distelvink, de rietzanger, kwartel, waterspreeuw, purperzwaluw, nachtraaf. Laat ze zingen, All are delectable / Louter verrukkingen. Maar dan stelt hij orde op zaken: het gekwinkelier, allemaal goed en wel maar:

But resign this land at the end, resign it
To its true owner, the tough one, the sea-gull.

The palaver is finished.

Maar sta ten slotte dit land af, sta het af
Aan zijn rechtmatige eigenaar, de stugge, de zeemeeuw.

En daarmee afgelopen.

Cape Ann is het laatste gedicht uit de reeks ‘Landscapes’. Het is ook de plaats waar het vakantiehuis van de familie stond en waar de latere schrijver tijdens zomermaanden gewoond heeft, het huis is nu in handen van de ‘Estate T.S. Eliot’.

foto T.S. Eliot Estate

Advertisements