een stempel

door johan_velter

Hoe wordt de ambtenaar karikaturaal gekenmerkt? Een stofjas, een klep tegen het licht en stempels. Stempelen is het bevestigen van het zinloze gevecht tegen het leven en toch de triomf van de bureaucratie. Inspiratieloosheid is het kenmerk en dus vertonen ook de stempels zelden een esthetische kwaliteit. Soms zie je een uitzondering en heel soms zie je ook dat er een esthetisch programma achter zit.

stempel_1

Toen Gentbrugge nog geen deelgemeente van Gent was, was er een zelfstandige ‘Gemeentelijke bibliotheek’. Er werd een stempel gemaakt om het boeknummer of het inventarisnummer op te nemen binnen het beeld zelf. Een staand en een liggend boek (waarvan het perspectief weliswaar eigenaardig is) vormen het beeld, zijn tegelijkertijd een stempel van de administratie én een kenmerk van een bibliotheek. De stempel is veel minder administratief dan toen en nu gebruikelijk is – de bibliothecaris heeft een teken laten maken dat buiten de bureaucratie staat en binnen de tijd getrokken werd – wel een brave vorm van interbellumstijl. En zo prijkt dit op de titelpagina van het boek.

 stempel_2 

En – strategisch  werd er ook bij elk boek op de laatste pagina een kleine stempel gezet, men zal met een cliché gewerkt hebben want het kader voor het boeknummer is ook nog aanwezig, alhoewel hier geen functie meer. De stempel is kleiner en daardoor zachter, ja welhaast vrouwelijker. De bibliothecaris maakt met de stempel duidelijk dat het dankzij de bibliotheek is dat dit boek gelezen kon worden én dat dit boek ook terug naar de bibliotheek moet.

Advertenties