stenen schimmen (1)

door johan_velter

“Death destroys a man; the idea of death saves him.”, schreef E.M. Forster, denkend aan ‘Howards End’ zag ik graven. De rust van wat nog levend is. Het grijs van de oude zerken, de versleten letters, de vergeten namen. De onbenulligheid dikwijls van hedendaagse graven, om nog te zwijgen van de kitscherigheid van ‘urnentuinen’ – het lijkt alsof het moderne enkel nog geuit kan worden in lelijkheid – lelijkheid die zelfs niet banaal maar aanstootgevend is. In Gent zijn daarvan ettelijke voorbeelden te zien, nog erger maakt men het als men banale, onnozele gedichten kiest om ‘een sfeer’ te creëren. Een mens zou uit armoede nog beslissen niet dood te gaan.

graf_1

Is het omdat we een leven leiden dat enkel nog op het nu gericht is, dat we de dood niet meer kunnen eren? Te gemakkelijk, want ook die nu & hier-gerichtheid levert niet erg veel kwaliteit op. En is de ‘hedendaagse kunst’ die we in katholieke kerken soms zien, een tegenargument? Nee, ook daar de grootste onbenulligheid, een figuratie die niet doorzet, een oppervlakkigheid van vormen en inhoud, een abstractie die geleend en niet streng en zwaar is.

Soms vertedert die onbeholpenheid, soms slaat de paniek om het hart : een gebrek aan waardigheid. En soms kan men in het verdriet ook sterk zijn en een passende vorm vinden. Zeldzaam is toch de kracht. (Volgende foto’s van het kerkhof Campo Santo, Gent, ‘het gewone volk’.)

campo santo_bank_3_kitsch campo santo_boek campo santo_christus als sebastiaan campo santo_de treurende campo santo_erg_1 campo santo_giacometti-achtig campo santo_grieks campo santo_handen campo santo_k campo santo_k_modern campo santo_kampioen campo santo_kop campo santo_luc van parys campo santo_phoenix campo santo_picassoaans campo santo_spiraal campo santo_tekst steen campo santo_thomas mistiaen

Advertenties