rudolf meerbergen (3)

door johan_velter

‘Tijd en mens’, het avant-gardeblad uit de jaren vijftig, burgerlijk? Niet hemelbestormend? Niet een vormenvernietiger?

Voor de derde jaargang van ‘Tijd en mens’ werd een folder verspreid. De vormgeving heeft niets van doen met de plastische bijdragen van de eigen kunstenaars maar is eerder geïnspireerd op het constructivisme, een van Doesburg-achtige indeling, herinnerend ook aan i10 of welk ander voorhoedetijdschrift. Drie auteurs geven een citaat. Louis-Paul Boon  (toen al): ‘Schop de mensen een geweten’. Jan Walravens: ‘De naar constructie schreeuwende chaos van vandaag is het domein’. Hugo Claus: ‘Ik verkies, dat de eeuwig-menselijke thema’s en dito woorden een deukje krijgen’.

Een deukje.

Attd7f5c

In de niet-ondertekende tekst die ‘Tijd en mens’ situeert, staat dat het hier om een verzameling avant-gardisten gaat die zich tegen de ‘kleinburgerlijke ideeënsfeer’ keert, dus ook tegen een ‘neo-classicisme’ en belang stelt in ‘de ethische en esthetische problemen van onze tijd’. In nummer 17 staat bij het redactioneel ‘Zoals vroeger: voor de moderne mens, tegen de systemen (ook deze van de vorm).

De avant-garde wordt hier niet begrepen als een revolutionaire beweging maar als een strekking die tégen het systeemdenken ageert, ten voordele van het leven in de straat. Ze is realistisch omdat ze weet dat ze slechts een geringe kracht heeft, weinig macht.

In nummer 15 staat in het ‘Tijd en mens’-nummer (want er bestaat ook een Podium-nummer : Tijd en mens-nummers 15 en 16 zijn immers een samenwerking geweest met Podium, na 2 nummers was de samenwerking afgelopen): ‘Het deukje dat Hugo Claus toewenste aan de eeuwig-menselijke thema’s en dito woorden, schijnt ook in Nederland succes te kennen.’ Het relativerende verkleinwoord van Claus werd dus door de redactie overgenomen en ernstig genomen.

In het redactioneel van ‘Podium’ is ‘de kleinburgerlijke ideeënsfeer’ herleid tot het nog altijd geldige de ‘Vlaamse wei’.

Attd7f5d
Advertenties