de merel in de literatuur (72)

door johan_velter

Trompet_hanlo-ser_prop

Jan Hanlo dichtte. Ook over merels. Het gedicht ‘Nieuwe merels’ verbindt zijn fascinatie voor het zingen met die voor jongens. ‘Er was een man / die bij elke strofe / die hij hoorde van / de merel / zei / schat schat / en er kwamen weer / nieuwe merels merels / En bij elke jongen / die hij zag op de / fiets of lopend / dacht / en zei hij / beeld beeld / En die man ben ik zelf’.

Ser J.L. Prop drukte in 2011 van Jan Hanlo het gedicht ‘Trompet’ en liet het vertalen door Peter Boreas (d.i. Hans van Eyck, van de pers ‘In de Bonnefant’ en drukker van o.a. een deel AMO-uitgaven). Deze uitgave is atypisch voor ‘De Tuinpers’ door de Werkmanachtige illustratie op het voorplat. We kunnen moeilijk van een boek spreken, eerder is het een plano in vieren gevouwen. Het voorplat bestaat uit de letters die samen ‘trumpet’ vormen, boven elkaar gedrukt, 4 drukgangen. Het is alsof Ser Prop dan toch gehoor wil vinden bij de jury van Mooi Marginaal. De achterzijde is het Engelstalige colofon. Binnenin wordt de Nederlandse versie naast de Engelse afgedrukt. Het werkje werd gedrukt op 35 exemplaren, op de pers genummerd. De aanleiding was de 40ste verjaardag van Louis Armstrong’s dood, 6 juli.

Hanlo maakt de vergelijking tussen de klank van een oude merel en de trompet van Louis Armstrong. De oude meester klonk op het einde van zijn leven aarzelender. Het gedicht is meer dan een anekdote, het is een mijmering over de tijd, het ouder worden, het leven. Ouderdom en Jan Hanlo zijn toch tegengestelden. De laatste regel van het gedicht: ‘Ontroering is een soort van fel verdriet.’ Het ene moment stem je ermee in, het andere moment ontken je het. Stemmen? In het gedrukte gedicht staat over de trompet ‘en werd met piëteit gestemd’, vertaald als ‘piously intoned’. In een erratumblaadje staat echter het juiste: niet gestemd , wel gesteund; niet intoned, wel supported.

Advertenties