hugo claus (5 april 1929-19 maart 2008)

door johan_velter

’t Is nog een keer ik. ’k Ga iets vertellen.

Crabbe! We sprongen allemaal recht. Crabbe! We sloegen allemaal achterover. Bij manier van spreken natuurlijk. Remi zei: ” ’t Is niet waar. Wie we hier hebben. Hier mijn aas. ” We speelden verder gelijk dat we al gewoon waren dat Crabbe weer bij ons was. Dat hij nooit weg geweest was, dat hij altijd over ons gewaakt heeft. Dat hij hier achter onze rug stond, hautain en met zijn kaken schoon geschoren. Maar inwendig brulde er ieverans iets. Een leeuw, zou Georgette later zeggen, maar een leeuw is machtig en fier, gelijk dat van ons Schone Vlaamse Land. Bij hem was het meer iets geniepigs, iets dat stiller was en toch venijniger. Gelijk een franskiljon. Gelijk Ren? van ‘De kroon’ aan de Beestenmarkt. Van ‘La couronne’ dus.

Jef die zei, een mens zou vijf frank geven om u te zien. En Crabbe zweeg weer. Ik zweer het, zelfs zijn wenkbrauwen bewogen niet en het was precies of zijn oogleden waren afgesneden. Waren we nu niet allemaal spoken, we zouden zeggen dat Crabbe een spook was.

” En kijk “, fluisterde Roger, ” hij is nu nog altijd gelijk een postuurke, zo nijdig en zwijgend. We kunnen hem hier op de schouw zetten. “

” Ja “, zei Remi, ” maar toch met zijn aangezicht naar de muur gelijk dat mémé Zoé Saint-Antoine verzette als ze weer eens haar stopnaald kwijt was. Ik wil niet meer op die muil staan kijken. Niet hier en niet tot in der eeuwigheid.”

“Amen”, antwoordden wij altegader en we zongen uit volle borst ons lijflied “Wij zijn vier gapers / Geen slechte slapers / Noch ouwe klagers / Maar fiere kapers.” en klapperden met onze vleugels.

Ik, de Hugo, zit aan de boek. Niet dat ik goed kan optellen. Nooit gekund, nooit gewild. Daarvoor was er de vrouw. (Die geilkundige rekenkunstige zuchten.) Maar alzo schrijf ik nog eens iets op, zeggen ze, mijn kameraden, en denkt hij nog eens aan vroeger… Vroeger… Dat niet bestaat.

(Nu, / geen honger meer, / geen dorst, / niets kunnen vastpakken, / de kat die er niet meer is, / geen Annekes, geen kruiswoordraadsels. / Maar dit, dit wat is, nu en hier: / de gruwel, de gruwel.)

(Dit gestamel werd opgevangen door MAES Julienne, medium te Wallezele, Trapstraat 16. Ook voor uw toekomst en de contacten met uw dierbare overledenen. Tevens andere.)

Advertisements