een onderwereld

door johan_velter

Soms wordt hier min of meer kritisch gedaan over vormgeving. Wat men niet ziet, is mijn lachen. Ook vandaag weer. Het bezoek aan een bibliotheek montert me de laatste tijd zeer op. De rommelige vormgeving, De pretentieuze prutsers. Amateurs in de allerslechtste betekenis van het woord. Slechte smaak, slechte mens. En trots op zichzelf. Geborneerd. Je kunt er niets mee. De schouders ophalen en lachen.

Er is dus wel degelijk ook een onderwereld van vormgevers bezig. Deze zomer was er in de kerk van Vinkem (Beauvoorde) een kleine tentoonstelling met boeken van Roland Jooris. Wat mooi kon zijn. Het kon interessant zijn als er relevante teksten bij de boeken getoond waren. Het was respectvol als men goede kasten had gebruikt (en de boeken nu en dan had afgestoft). In het dorp zijn een jaar lang gedichten van Roland Jooris te lezen op borden die geplaatst zijn op ‘karaktervolle plaatsen’. Op het kerkhof stonden er enkele, het was mij toen al genoeg. Als sommigen aan cultuur willen doen, schrijven ze de hoofdletter c zo groot als de IJzertoren. Alles moet zwaar, gewichtig en zwierig zijn. Er is geen maat te houden. De folder (de flyer!): zie foto 1. En dan te bedenken dat Jooris met Dan Van Severen heeft gewerkt, met Roger Raveel, met Raoul De Keyser, enz. Hij heeft gedichten geschreven over Matisse, Klee, … En dan denkt men iemand te kunnen eren…

De VLAM is een overheidsinstelling die niet alleen zichzelf promoot maar ook Vlaomsche producten. De nieuwste actie heet: ‘Kazen van bij Ons’. Eerst dachten we dat het om een multicultureel integratieproject voor Nederlanders ging. Om hen te leren zwijgen, stil te praten en niet altijd in groep rond te lopen. Nee dus, het gaat wel degelijk om kazen. Promotiemateriaal: men vraagt aan mensen die voor jullie bekend zijn maar niet voor iedereen, om een gedicht over kaas te schrijven. Dit is poëzie belachelijk maken, hiermee wordt niemand gediend. Het gedicht van Frieda Van Wijck luidt aldus: ‘Kaas maakt blij, / dat is een feit. / Want wie ‘cheese’ zegt/, lacht altijd.’ Men zegt mij dat deze oude vrouw een bril draagt die beter niet gezien zou worden. (Een blog maken met louter foto’s van foute mensen met foute brillen ter informatie.) Men zegt ook dat ze meedoet aan het project G1000. Als dit de nieuwe democratie zal worden, laten we het dan maar vergeten. Wie zich leent voor dit soort dwaasheid, heeft niet het recht het woord democratie uit te spreken. ‘Want’ deze vrouw gebruikt ook het woord ‘want’. Ze doet alsof ze redeneert en alsof haar redenering enige zin heeft. Dit is het niet. De zin kan onmiddellijk gefalsifieerd worden. Dit is ook geen poëzie. Wat dan wel? Geld.

Dit gedrocht wordt ook op postkaart verspreid (foto 2, 3). Zowel voor- als achterkant heeft een logo met een tekst er onder. ‘Kazen van bij Ons, dan weet je dat het goed’. Ons — we leven immers in Vlaanderen, het nationalistisch discours is het normale geworden — wordt met hoofdletter geschreven. Je zou ook verwachten dat er na het woord goed nog iets zou moeten volgen. Maar het staat er niet. Foto 4 is het ‘officiële’ logo. Ja dus.

Iedereen maakt fouten — hier in ieder geval ook. Maar er is een verschil tussen eenmansredacties en ploegen. Er is een verschil tussen fouten maken en regelrechte domheid.

 

Roland_joorisKaas_1Kaas_2Logo_benl
Advertenties