najaar (4)

door johan_velter

De uitgevers beloven dat de lancering van een nieuw boekproduct vergezeld zal gaan van aandacht door de media. Ze noemen posters, interviews, lezingen, recensies, ‘Tip van uw boekhandelaar’-kaartjes, … Of zoals bij ‘Spaghetti aan het plafond’, waarover Kidslog zegt: ‘Gezellig doch overzichtelijk, […]’
Een aantal zaken hebben de uitgeverijen in eigen hand maar een aantal beloften is loos. Er worden te veel auteurs gelanceerd om elk te interviewen. Lezingen zijn zelden publiekstrekkers. Persaandacht is nooit verzekerd en het succes ervan is onzeker.

Uitgeverij Forum belooft voor het boek ‘Vers!’ van Jeroen de Zeeuw het volgende te doen: ‘uitgekiende marketing- en publiciteitscampagne, met onder meer aandacht op tv en advertenties in ‘Sp!ts’ en ‘delicious’., Smakelijke presentatie, Interviews en acties in tijdschriften’. Uitgeverij Boekerij zal voor ‘Sashenka’ van Simon Montefiore zorgen voor ‘Auteursbezoek, posters, sfeervol etalagemateriaal, vooruitexemplaren op aanvraag en advertenties in boekhandelmagazines.’ Deze acties moeten de boekhandelaars overtuigen om massaal in te kopen. Massaal inkopen betekent ruimte in beslag nemen. Ruimte die niet beschikbaar is voor andere (concurrentiële) boeken.

Voor het nieuwe boek van Doeschka Meijsing ‘Een cadeautje hoort erbij’, belooft Querido: ‘Interviews, advertentiecampagne, buitencampagne in grote steden, affiches, toonbankdoosje en onlinecampagne’. Voor het boek ‘De begeleider’ van Peter Drehmanns belooft Querido naast interviews, lezingen, affiches en onlinecampagne ook lezersacties. Voor ‘De geur van gedroogde appels’ van Willem van Toorn zal de uitgeverij echter niets doen.

Sommige onderdelen zijn onbegrijpelijk maar geen nood, er wordt iets gezegd. Prometheus brengt alles samen onder het begrip ‘POS-materiaal’ en dat kan niet anders dan als hedendaags, alomvattend en overtuigend overkomen.

Toch zijn er in dit taaltje ook gradaties te onderscheiden: voor ‘Jongensjaren’ van Martin Bril belooft Prometheus ‘veel aandacht voor, tijdens en na de boekenweek’. Het boek van Sebastian Faulks, ‘Een week in december’ zal echter ‘zeer veel aandacht in de media’ krijgen. Uitgeverij De vliegende Hollander vermeldt onder promotie voor ‘De laatste paus’ van Luís Miguel Rocha dat het een internationale bestseller is, verkocht is aan 23 landen en bestemd is voor liefhebbers van complottheorieën.

Lebowski gaat nog verder en vindt de ‘quotes’ op het omslag van ‘Ik ben niet bang’ door Niccolò Ammaniti ook al het vermelden waard (en een pluim voor zichzelf): ‘Voorzien van prachtige quotes van Kluun, Saskia Noort en Herman Koch’. Als dit niet verkoopt, dan moet het wel de schuld van de boekhandelaar zijn.

De Boekerij verzorgt voor een aantal boeken ‘crosspromotie in najaarsromans’ –wat een goedkope manier is: de uitgeverij zegt van zichzelf dat ze goed is.

De uitgevers hebben in meer dan één opzicht de digitale wereld ontdekt. Voor de promotie van het tijdschrift ‘Lava’ vermeldt J.M. Meulenhoff ‘Website met 30.000 bezoekers per jaar’ –hoe dit een promotie-/verkoopsargument kan zijn, is niet helemaal duidelijk. Meulenhoff belooft voor de promotie van het boek ‘Algemene kunstgeschiedenis’ een ‘mailing naar universiteiten en hogescholen’ te zullen doen. Bert Bakker zal voor ‘De dokter kan niets vinden’ van Jan Houtveen ‘Acties [ondernemen] met internetfora’ –wat dit ook moge betekenen. ‘De boekerij’ zal van ‘Bloedzusters’ van Yaba Badoe een voorpublicatie op het internet plaatsen.

Voor ‘De verrekening van de liefde’ door Else-Marie van den Eerenbeemt belooft uitgeverij Bert Bakker ‘Aandacht in de bladen’. Voor ‘Indiëgangers’ van Ulbe Bosma belooft dezelfde uitgeverij ‘Gerichte acties’.
Als promotie van ‘Vuursteens vleugels’ door Elmer Schönberger vermeldt Meulenhoff ‘Boekpresentatie in pianowinkel of conservatorium’.

De verbeelding is niet enorm. Zou het kunnen dat de lucht van de marketing ook de boeken zelf aantast?

Advertenties