levensboek

door johan_velter

‘The good soldier’ van Ford Madox Ford (1873-1939) is een boek dat altijd weer fascineert en onthutst. Een boek dat een leven kan begeleiden. Die eerste zin: ‘This is the saddest story I ever heard.’ is een van de beste beginzinnen. En dat blijft zo, zelfs als je beseft dat het perspectief ‘verkeerd’ is. De verteller verhaalt namelijk zijn eigen leven en hij hoort het dus niet van een ander. FMF is zelf een intrigerend figuur. Hij stond op een kantelmoment tussen oude en nieuwe kunst. Hij was een man van het verleden maar hij zag het nieuwe. Dat gaf mogelijkheden en conflicten. Deel 7 van de ‘International Ford Madox Ford studies’ behandelt zijn literaire netwerken en de culturele transformaties. Hij was soldaat en slachtoffer van de Eerste Wereldoorlog. Zijn tweede meesterwerk ‘Parade’s end’ is een verslag van zijn oorlogservaringen, zijn trauma’s. In een essay van David Trotter wordt de relatie tussen FMF en Joyce behandeld. FMF heeft het genie van Joyce onmiddellijk herkend: ‘Certain books change the world. This, success or failure, Ulysses does, […]’. Trotter toont aan hoe de oude FMF de ‘objectiverende’ stijl van Joyce overneemt en verwerkt in een ‘ouderwets’ boek, nl. zijn tetralogie ‘Parade’s end’. Dit is bijna verbijstering: de vader neemt het nieuwe van de zoon op (de zoon die breekt) en hij voegt het toe aan het oude. FMF heeft al tijdens het leven van Joyce een synthese opgebouwd.

Advertenties