ambtenaren

door johan_velter

Er zijn er altijd te veel. Maar niemand kan wachten en dan blijken ze nog van slechte kwaliteit te zijn ook. Het gaat dus over ambtenaren. De denktank Itinera heeft een rapport opgesteld. Het meest hoopvolle is dat de provincies als overbodig gezien worden. Enkele decennia geleden was men in België bijna zover. De arrondissementen –en hun commissarissen- werden afgeschaft en het volgende wat sneuvelen kon was het provinciaal niveau. Helaas verscheen Herman Balthazar als provinciegouverneur (misschien doen we hem teveel eer aan). Hij heeft door zijn betoog en machtsontplooiing de provincies een politieke basis gegeven. Nu blijkt dat dit hol gebleven is, kunnen de provincies maar beter afgeschaft worden.

Het niveau van de ambtenaren is verbeterd en dat heeft het land geen goed gedaan. Elk niveau wil zichzelf bewijzen en heeft er de capaciteiten voor. Nu vecht elk niveau tegen het andere, zoekt geldelijke middelen om doeleinden te verwezenlijken en wie eerst komt, heeft gewonnen. Dit gaat in tegen elke idee van efficiëntie. Zo worden de beslissingen op federaal, provinciaal niveau genomen terwijl ze in feite op gemeentelijk niveau zouden moeten genomen worden of omgekeerd. De verschillende bestuursniveaus ontvangen van elkaar geld en wie het geld verdeelt, heeft de macht. De bureaucratisering komt tot uiting door de verplichting om rapporten op te stellen, meerjarenplannen en evaluaties. Papier wordt geproduceerd en gecontroleerd. Maar brengt geen zoden aan de dijk. Het is niet belangrijk of de projecten werkelijk zijn, of ze een doel hebben. De rapporten zijn belangrijk. Projecten worden opgestart en sterven een stille dood. Dit is één kant van de zaak.

>De andere is de oude. De aanwerving van ambtenaren zou nu verbeterd zijn. In de praktijk zijn het de volgzamen die benoemd en bevorderd worden. De examens werden vroeger objectief georganiseerd: naamloos en er werd naar kennis gevraagd. Nu laat de politiek de examens gebeuren door externe bureaus. Hun opdracht is de eigen vriendjes/vriendinnen te benoemen. Wie toch de beste aanduidt, krijgt geen volgende opdracht. De examens zijn niet meer op kennis gebaseerd, maar op psychologie. Bepaalde menstypes kunnen niet meer functioneren. Omdat de minder begaafden moeten beslissen, gaat het niveau achteruit. De politiek zoekt dus een uitweg: privatisering.

Dit is wat de laatste twintig jaar gebeurd is. Een professionalisering van de ambtenaren ging gepaard met een vermindering in aantal. De politiek voelde zich echter bedreigd en heeft daarom haar greep versterkt. Enerzijds door de ambtenarij terug te politiseren en door taken van de ambtenaren weg te nemen en door te geven aan privé-firma’s. De vzw’s worden bevolkt met politieke vrienden. Ze zijn op gemeentelijk niveau het equivalent van de kabinetten. De ambtenaren worden terug herleid tot vee. Zo is er een heel gamma van bedrijven ontstaan die pseudo-overheid zijn en inzetbaar zijn voor verkiezingspropaganda. Omdat ze letterlijk in leven gehouden worden door de politiek, hebben ze zichzelf monddood gemaakt. Dertig zilverlingen.

Advertenties